gitmiyorum! gitmek istemiyorum.tek istediğim danalar gibi yatmak, içmek (hazır ramazan da bitti), ağlamak. anlayacağınız depression sınırındayım. bir de bayramı home alone geçirmenin de verdiği iğrenç mi iğrenç bir his var. Bu kadar koyacağını tahmin etmemekle birlikte, yapılacak işler nedeniyle ailemle gidebileceğim bir tatili reddettiğim şu güzide ramazan bayramı günlerini, olabildiğince boş ve beleş geçirmekteyim.işlerimi de halledemedim. aferin bana!
allahtan arkadaşlar var, dışarı çıkıyoruz ama ben dayıyorum alkolü. bira üstüne bira. çişinin gelmesinin yanısıra binbir çabayla erittiğim o göbeğim, üstünde kış uykusuna yatılabilir yumuşaklığa erişti. evde bir ab shaper var, ben ona o bana bakıyoruz, ama 1 metreden fazla yaklaşamıyoruz birbirimize. biraz mekik çeksem düzelecek biliyorum ama yok işte, üşengeçlik, inatçılık bünyeye alkol kadar zararlı.
bu aralar ciddi anlamda yeni bir heyecana ihtiyacım var. bungee jumping den bahsetmiyorum tabiki. hani bişiler olsa da takılsam, rusça kursuna mı gitsem, kendimi oyalasam diyorum. tabi en güzeli bir sevgili bulup balayına gitmek ama namümkün! bekar olup alayına gitmekse, nerdeeeeee? diyorum sadece..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder